kitaplar
Çeviribilim 1.sınıf öğrencisi olmaya alışmaya çalışıyorum şu günlerde...
Geleceğimden bi-haber olduğum zamanlardan birinde, bir arkadaşın sevinç dolu çığlıklarla hece öykü dergisini avuçlarına alırken duymuştum ilk defa
adınızı...Ardından nedenini bilmediğim bir his,kitaplarınızı okumaya itti beni;okumalıydım,sebebini bilmeden...Yalnızca bunu biliyordum.Hece öykü de bir hikayenizi okudum,alıştığım tarz değildi aslında...
Sonra...Tüyapta gördüm kitaplarınızı...Halbuki çok istemiştim imza gününüze gelebilmeyi,ama nasip olmadı...Ahlanıp vahlanmalarım kâr etmedi tabi ki,imza gününü olduğu günde öğrenince...Roman,diyordu Cam ve Elmas ın başında...Romanlara çok fazla para vermek istemem aslında,kitaplığımda olan kitap ömür boyu lazım olmalı bana,her okuyuşumda ayrı bir zevk almalıyım...İçimde yine aynı ses...İçinde,hem neşenin hem hüznün simgesi olan o mor renge bürünmüş belki de bana en zor anlarımda yetişen kitaplardan birini,Cam ve Elmas ı aldım...O)n beş günde bitirdim aslında bir günümü alacak kitabı,bilerek...Kanıma işleyerek okudum,aynı sayfaları defalarca..Ben,dedim okurken,ben anlatılıyorum burada...Benim buhranlarım,benim sıkıntılarım,benim O'na ulaşma isteğim..Etrafımdakilerin,sevdiklerimin kederleri burada anlatılanlar,onların sıkıntıları...Neredeyse hiç ayırmadım yanımdan on beş gün boyunca...İlk defa bir kitabın satırlarının altını çizerek okudum...Ve onu, çok sevdiğim birine emanet bıraktım, belki onun da ruhunda bir yerlere dokunur diye...
Hz.Hüseyin şehit edildiğinde,duramadı yaşlarım gözümde...Gözlerimi insanlardan çevire çevire ağladım....
Mor gibi tıpkı,neşeyle hüznü,dağılmayla kendimi toparlamayı bir arada buldum..Camlar birer elmasa dönüştü içimde sanki...
Ve ben eminim..Cam ve Elmas bir roman değil...Gerçekten bir gönül sağaltıcı kaynak...Benim içim öyleydi...Önüme gelen herkese,bütün sevdiklerime okumalarını söyledim...
Umutlu bir yolculukta erdi nihayete Cam ve Elmas...
Aslında çok yer vardı anlamadığım...Anlamını defalarca düşünüp de bulamadığım..Hitaplar kalbimi yıktı,yeniden inşa etti sanki...Rabbe bu kadar güzel yakarabilmenin en samimi şekillerinden biri..Allah dualarımızı kabul etsin..
Allah razı olsun hocam...Kudreti kaleminizden eksik etmesin.Şimdi Gezgin var sırada...Onu daha bilinçli bir şekilde okumaya çalışacağım..
Yara saran bir kitaptı Cam ve Elmas...
'bana yol göster, ben hiçbir şeyi anlayamıyorum. Gördükçe körleşiyorum. İşittikçe kulaklarım kapanıyor. Yaşadıklarımdan öğrendiğim hiçbir şey yok. Kendimi aldattığımı hissediyorum, ama bir an olsun durup bakmıyorum, içine kaydığım boşluk büyüyor, içimdeki ıssızlık o boşluğu yutacak kadar büyüyor.
Sağolun hocam....İnşallah bir gün bir kitap fuarında ben kendimi kaybetmişken karşılaşmak üzere…
a.
Geleceğimden bi-haber olduğum zamanlardan birinde, bir arkadaşın sevinç dolu çığlıklarla hece öykü dergisini avuçlarına alırken duymuştum ilk defa
adınızı...Ardından nedenini bilmediğim bir his,kitaplarınızı okumaya itti beni;okumalıydım,sebebini bilmeden...Yalnızca bunu biliyordum.Hece öykü de bir hikayenizi okudum,alıştığım tarz değildi aslında...
Sonra...Tüyapta gördüm kitaplarınızı...Halbuki çok istemiştim imza gününüze gelebilmeyi,ama nasip olmadı...Ahlanıp vahlanmalarım kâr etmedi tabi ki,imza gününü olduğu günde öğrenince...Roman,diyordu Cam ve Elmas ın başında...Romanlara çok fazla para vermek istemem aslında,kitaplığımda olan kitap ömür boyu lazım olmalı bana,her okuyuşumda ayrı bir zevk almalıyım...İçimde yine aynı ses...İçinde,hem neşenin hem hüznün simgesi olan o mor renge bürünmüş belki de bana en zor anlarımda yetişen kitaplardan birini,Cam ve Elmas ı aldım...O)n beş günde bitirdim aslında bir günümü alacak kitabı,bilerek...Kanıma işleyerek okudum,aynı sayfaları defalarca..Ben,dedim okurken,ben anlatılıyorum burada...Benim buhranlarım,benim sıkıntılarım,benim O'na ulaşma isteğim..Etrafımdakilerin,sevdiklerimin kederleri burada anlatılanlar,onların sıkıntıları...Neredeyse hiç ayırmadım yanımdan on beş gün boyunca...İlk defa bir kitabın satırlarının altını çizerek okudum...Ve onu, çok sevdiğim birine emanet bıraktım, belki onun da ruhunda bir yerlere dokunur diye...
Hz.Hüseyin şehit edildiğinde,duramadı yaşlarım gözümde...Gözlerimi insanlardan çevire çevire ağladım....
Mor gibi tıpkı,neşeyle hüznü,dağılmayla kendimi toparlamayı bir arada buldum..Camlar birer elmasa dönüştü içimde sanki...
Ve ben eminim..Cam ve Elmas bir roman değil...Gerçekten bir gönül sağaltıcı kaynak...Benim içim öyleydi...Önüme gelen herkese,bütün sevdiklerime okumalarını söyledim...
Umutlu bir yolculukta erdi nihayete Cam ve Elmas...
Aslında çok yer vardı anlamadığım...Anlamını defalarca düşünüp de bulamadığım..Hitaplar kalbimi yıktı,yeniden inşa etti sanki...Rabbe bu kadar güzel yakarabilmenin en samimi şekillerinden biri..Allah dualarımızı kabul etsin..
Allah razı olsun hocam...Kudreti kaleminizden eksik etmesin.Şimdi Gezgin var sırada...Onu daha bilinçli bir şekilde okumaya çalışacağım..
Yara saran bir kitaptı Cam ve Elmas...
'bana yol göster, ben hiçbir şeyi anlayamıyorum. Gördükçe körleşiyorum. İşittikçe kulaklarım kapanıyor. Yaşadıklarımdan öğrendiğim hiçbir şey yok. Kendimi aldattığımı hissediyorum, ama bir an olsun durup bakmıyorum, içine kaydığım boşluk büyüyor, içimdeki ıssızlık o boşluğu yutacak kadar büyüyor.
Sağolun hocam....İnşallah bir gün bir kitap fuarında ben kendimi kaybetmişken karşılaşmak üzere…
a.
